เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62
เธอลุกขึ้นยืน ไม่มองเขาอีกต่อไปและเริ่มนับถอยหลัง
"สิบ, เก้า, แปด..."
กว่าที่เซี่ยจื่อหย่วนจะคายเศษผ้าที่อุดปากอยู่ออกมาได้ก็ต้องพยายามอย่างหนัก เขาพยายามสุดกำลังเพื่อเก็บงำจิตสังหารอันรุนแรงในใจไว้ น้ำเสียงฟังดูคล้ายกำลังเจรจา ทว่าแท้จริงแล้วกลับแฝงการข่มขู่เอาไว้
"นางเป็นหลานสาวแท้ๆ ของเจ้ากลุ่มดาวหาง ข้าจะได้เป็นเจ้ากลุ่มดาวหางคนต่อไป พวกท่านปล่อยพวกเราไปเถอะ... พวกท่านปล่อยพวกเราไปเถอะ ขอเพียงพวกท่านปล่อยพวกเราไป ท่านต้องการผลประโยชน์อะไร ข้าก็จะ..."
คำว่า "ตกลงเจ้าค่ะ" ยังไม่ทันได้หลุดพ้นจากปาก แขนของเขาก็ถูกเจียงลี่ฟันขาดสะบั้นลงเสียก่อน
โลหิตพุ่งกระเซ็นราวกับน้ำพุ ความเจ็บปวดแสนสาหัสแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ดวงตาส่ายระริกสีแดงก่ำของเซี่ยจื่อหย่วนเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวด แม้แต่โอกาสจะอ้าปากกรีดร้องก็ยังไม่มี ถูกเจียงลี่ใช้กำลังบังคับอุดปากเอาไว้