กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25
ขอบฟ้าสีเทาหม่นเจือแต้มด้วยประกายสีชาด
ยามพลบค่ำ
ตู้เหม่ยฉินล็อกประตูรั้วแน่นหนา ทว่ารั้วบ้านค่อนข้างเตี้ย นางจึงทำได้เพียงปิดตายประตูและหน้าต่างในบ้านทุกบาน วันนี้ไม่ได้ต้มอาหารเย็น นำเห็ดแห้งที่เก็บสำรองไว้ออกมา แล้วอยู่ในห้องนอนกับลูกสาว
ลูกสาวของนางชื่อตู้ซิง ตู้ซิงเพิ่งจะอายุเจ็ดปี นั่งอยู่บนม้าตัวเล็กอย่างเชื่อฟัง ในมือถือเห็ดแห้ง เอ่ยเสียงเบา
"แม่คะ ทำไมถึงพูดเสียงดังไม่ได้ล่ะคะ"
ตู้เหม่ยฉินเกร็งไปทั้งร่าง จ้องมองไปทางประตูและหน้าต่างด้วยความระแวง ได้ยินดังนั้นจึงเบนความสนใจมาที่ลูกสาวเล็กน้อย เอ่ยตอบด้วยเสียงแผ่วเบา
"เพราะแม่พาเสี่ยวซิงเล่นเกมกระซิบกันอยู่จ่ะ เสี่ยวซิงไม่อยากเล่นหรือ"
ตู้ซิงยิ้มแล้วเอ่ย "เสี่ยวซิงอยากเล่นค่ะ"