เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23
เนื้อสัตว์อสูรภัยพิบัติพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก พรานในหมู่บ้านก็มีไม่มาก ทรัพยากรมีความแห้งแล้ง ชาวบ้านธรรมดาปีหนึ่งจนหัวปีท้ายปีแทบไม่ได้กินเนื้อสักมื้อ
เผชิญหน้ากับอสูรภัยพิบัติ มนุษย์ดูเปราะบางและตัวเล็กกระจิรฤทธิ์เหลือเกิน เนื่องจากหมู่บ้านซิงหั่วขึ้นตรงต่อเมืองตงเย่า เมื่อใดก็ตามที่มีอสูรภัยพิบัติบุกจู่โจมหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านจะให้ทุกครัวเรือนลงขันกันเพื่อจ้างหน่วยลาดตระเวนของเมืองตงเย่ามาช่วยจัดการอสูรภัยพิบัติที่อยู่ละแวกนั้น
ดังนั้นขอแค่ชาวบ้านไม่เข้าใกล้ภูเขาลั่วเยว่ และไม่เดินเร่ร่อนไปข้างนอกสะเปะสะปะ ก็ยากที่จะเผชิญหน้ากับอสูรภัยพิบัติ
อสูรภัยพิบัติรับมือยาก แถมในเนื้อยังมีพิษหมอกเทาที่ไม่หนักไม่เบา ชาวบ้านจึงไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสเนื้ออสูรภัยพิบัติเลย
สถานีการค้ามีเนื้อแห้งขาย แต่มีชาวบ้านไปซื้อน้อยมาก ราคาเนื้อแห้งแพงกว่าเห็ดรามาก ปีหนึ่งกินได้ไม่กี่ครั้ง