บทที่ 0092

บทที่ 92: สวยมาโดยตลอด

ประตูลิฟต์ค่อยๆ เลื่อนปิดลง ถังซ่งหลับตาลงช้าๆ แล้วเอนกายพิงไปด้านหลัง

ในห้วงความคิดผุดภาพย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อน ตอนที่พบกันครั้งแรกกับเซี่ยซูอวี่

ตัวเขาในตอนนั้นนั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างของร้านกาแฟ พลางมองรถบีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 7 คันหนึ่งจอดลงที่นอกหน้าต่าง

ท่ามกลางแสงแดด หญิงสาวในชุดกระโปรงสูทสีดำผู้สง่างามและเปี่ยมด้วยความเยือกเย็นก้าวลงมาจากรถคันนั้น

ฝีเท้าของเธอนั้นมั่นคงและเปี่ยมด้วยความเด็ดเดี่ยว ทุกย่างก้าวแผ่ซ่านเสน่ห์และความมั่นใจออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

จากนั้นเธอก็เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา

จนถึงตอนนี้ ถังซ่งก็ยังจำท่าทีอันย่ำแย่ถึงขีดสุดของตัวเองในตอนนั้นได้ขึ้นใจ

มาถึงตอนนี้ ในที่สุดก็สามารถถอนเสี้ยนหนามนี้ออกไปได้เสียที

คำชวนเชิงรุกของเซี่ยซูอวี่ ถือเป็นการยอมรับในเสน่ห์ส่วนตัวของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย