บทที่ 0090

บทที่ 90: เฉียนเล่อเล่อ

เวลา 21 นาฬิกา 50 นาที

จ้าวหย่าเชี่ยนเดินออกจากประตูสถาบันเสริมความงามอีซา

ฝนหยุดตกสนิทแล้ว เธอถือร่มเดินกึ่งวิ่งมาถึงป้ายรถประจำทาง

หลังจากยืนรออยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดเธอก็ได้ขึ้นรถประจำทาง

เธอนั่งลงที่เบาะด้านหลัง พลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เคลื่อนผ่านไปทีละฉากจนเริ่มง่วงเหงาหาวนอน

ในฐานะสถาบันเสริมความงามขนาดใหญ่ เวลาทำงานของร้านอีซาจะแบ่งออกเป็นกะเช้าและกะดึก

กะเช้าเริ่มตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงหนึ่งทุ่มตรง

ส่วนกะดึกเริ่มตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงประมาณสี่ทุ่ม

จ้าวหย่าเชี่ยนที่ยังอยู่ในช่วงทดลองงานถูกจัดให้เข้ากะดึกโดยตรง บวกกับช่วงนี้ยังเป็นวันหยุดยาว ทำให้มีลูกค้าที่ต้องดูแลเยอะมาก