บทที่ 0087

บทที่ 87: รุ่นน้องที่แชร์ห้องพักด้วยกัน

เกาเมิ่งถิงยืนฟังบทสนทนาสัพเพเหระระหว่างพวกเขาอย่างเงียบๆ อดไม่ได้ที่จะเหลือบสายตาไปมองหญิงสาวสองคนนั้น

ในจังหวะนั้นเอง ตู้เส้าข่ายที่ชำระเงินเรียบร้อยแล้วก็เดินตรงเข้ามาทางนี้ สายตาจ้องมองถุงของขวัญชาเนลสีขาวลายตัวอักษรสีดำในมือด้วยความตื่นเต้นดีใจ

พอเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด เขาถึงได้สังเกตเห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวทั้งสองคน

เมื่อมองเสี้ยวหน้าที่คุ้นเคยนั้น ชั่วขณะหนึ่งสีหน้าของตู้เส้าข่ายก็แข็งค้างไป ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

“ฮุ่ยฮุ่ย อวี่อิ๋ง ฉันซื้อเสร็จแล้วนะ” ตู้เส้าข่ายกล่าวทักทายเพื่อนร่วมงานหญิงทั้งสองคนก่อน จากนั้นจึงเบนสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนมองไปยังถังซ่ง พร้อมกับยืดตัวตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว