กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 83: ความบังเอิญ
ง่วนกับงานจนกระทั่งถึงเวลา 18 นาฬิกาตรง
ถังซ่งลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจยาวๆ หนึ่งครั้ง พลางยิ้มกล่าว “ลำบากหน่อยนะคุณนักบัญชีเกา ผมขอเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่สักมื้อเป็นไงครับ?”
เกาเมิ่งถิงขยิบตาให้เขาเบาๆ “ขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ฉันมีนัดแล้ว มื้อนี้ฉันขอแปะโป้งไว้ก่อน ไว้ค่อยให้คุณเลี้ยงวันหลังนะคะ”
“หืม? นัดกับผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะครับ?”
เกาเมิ่งถิงชะงักไปเล็กน้อย เบนสายตาหลบอย่างไม่เป็นธรรมชาตินัก “ก็นัดกับรุ่นน้องคนนั้นแหละค่ะ เธอตั้งใจทำงานมากจริงๆ ใช้เวลาแค่ 3 วันก็ส่งแบบมาให้เลือกตั้ง 6 เวอร์ชัน เงินค่าออกแบบ 1,500 หยวนนี้ ถือว่าฉันเอาเปรียบเธอไปเยอะเลย กะว่าจะพาเธอไปกินข้าวเป็นการชดเชยสักมื้อน่ะค่ะ”
ด้วยระดับฝีมือการออกแบบของเธอ หากไปจ้างบริษัทออกแบบทั่วไป ราคาเริ่มต้นก็ต้องมี 5,000 หยวนขึ้นไปแล้ว