เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 24: เกาเมิ่งถิง
ช่วงเที่ยง ถังซ่งเป็นเจ้าภาพเลี้ยงอาหาร ทั้งสามคนจึงแวะไปจัดมื้อใหญ่กันที่ร้านอาหารเล็กๆ ริมทาง
สี่กับข้าวหนึ่งซุป ราคาสบายกระเป๋าแถมปริมาณยังอิ่มจุใจ
กลับมาถึงอู่ซ่อมรถได้ไม่นาน โทรศัพท์มือถือของหลี่หมิงจวินก็ดังขึ้น
เจ้าของรถสาวสวยคนที่เขาเอ่ยปากชมไม่ขาดปาก กำลังจะมาถึงแล้วในที่สุด
พวกเขาทั้งสามคนยืนรออยู่ในลานกว้างต่ออีกสองสามนาที ก่อนที่ร่างระหงสะโอดสะองน่ามองร่างหนึ่งจะเดินเข้ามา
หลี่หมิงจวินรีบลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยต้อนรับอย่างกระตือรือร้น “ประธานเกามาถึงเสียทีนะครับ”
“พี่หลี่ อย่าล้อฉันเล่นเลยค่ะ ร้านของฉันสภาพเป็นยังไงคุณก็รู้ดีนี่นา” น้ำเสียงของหญิงสาวไพเราะน่าฟังมาก
กัวเผิงใช้ข้อศอกสะกิดเขาเบาๆ แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “สวยหยาดเยิ้มจริงๆ ด้วยแฮะ! สวยมาก ฉันว่าไม่ด้อยไปกว่าเถียนจิ้งเลยนะเนี่ย! หุ่นเองก็ดูเหมือนจะดีกว่าด้วยซ้ำ!”