กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 233 ไม่ไว้หน้า
น่าเสียดายที่นางประเมินเด็กน้อยต่ำไป ดังที่กู้เฟยเฟยคิดไว้ กู้ตงเสวี่ยซึ่งอาศัยอยู่ในตำบลมาตลอดปีและอยู่กับตากับยายนั้นรังเกียจตระกูลกู้เป็นอย่างมาก
นางกำชายเสื้อของนางหวังไว้แน่น ส่ายหน้าไปมาราวกับกลองโยก “แม่ ข้าไม่เอา ข้าอยากกลับบ้าน ข้าจะเอาตากับยาย”
สำหรับนางแล้ว คำว่าย่าเป็นเพียงถ้อยคำแปลกหู ไม่ใช่ญาติของนาง ตากับยายต่างหากที่เป็นญาติ
ถึงนางไม่ได้พูดคำเหล่านี้ออกมา แต่แววตาแสดงความหมายไว้ชัดเจน แม่เฒ่ากู้เบือนสายตา “พวกเจ้าไปเถิด ข้าจำได้ว่าข้าเคยพูดไว้ว่า ชาตินี้ข้าถือว่าไม่มีลูกชายอย่างเจ้า”