ตอนที่ 147 ดื้อดึงไม่สำนึกผิด

ตอนที่ 147 ดื้อดึงไม่สำนึกผิด

หยิบไม้กวาดด้ามใหญ่จากมุมกำแพงขึ้นมา แม่เฒ่ากู้ก็ฟาดไปที่ตัวกู้คนสี่กับนางหวัง “ไอ้พวกสารเลว ข้าไม่มีลูกชายลูกสะใภ้อย่างพวกเจ้า ทั้งคู่จงไสหัวไปให้พ้น”

นางหวังแม่แพศยานี้ช่างเหลิงนัก กล้าสั่งสอนลูกคนโปรดของนางได้ ดูเถิด นางจะไม่ตีไอ้ลูกหมานี่ให้ตายคามือเลยหรือ

แม่เฒ่ากู้โกรธจริง ๆ เดิมทีนางก็ไม่ค่อยชอบลูกสะใภ้อย่างนางหวัง รู้สึกเสมอว่านางหยิ่งยโสเกินไป ดูถูกว่าตระกูลกู้เป็นพวกบ้านนอก แต่ก่อนครอบครัวกู้คนสี่ไม่ค่อยได้มา นางไม่เห็นก็ถือว่าหมดเรื่อง ก็เลยทน ๆ ไป

วันนี้นางทนไม่ได้แล้ว

ยายแก่นโกรธแล้วตีจริง นางไม่สนหรอกว่าเจ้าจะเป็นลูกชายหรือลูกสะใภ้