ตอนที่ 115 ศิษย์เห็นว่าควรให้ความสำคัญ

ตอนที่ 115 ศิษย์เห็นว่าควรให้ความสำคัญ

หยางต้าจื้อเอ่ยเสียงดัง “ยังต้องถามอีกหรือ แน่นอนว่าต้องเป็นเงินของเอ้อร์ยาเอง พวกเจ้าไม่รู้หรือ น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของข้าคนนี้ดวงดีนัก เข้าป่าก็คว้าโสมป่าได้ นางยังล่าสัตว์เป็นอีกด้วย”

เมื่อครู่เขาไปสอบถามเพื่อนบ้านข้างเคียงมาแล้ว เรือนนี้เช่า เดือนละหนึ่งตำลึงเงิน ผู้ที่ออกหน้าเช่าเรือนคือเจียงจิงหลุน ผู้ให้เงินคือเอ้อร์ยา

เอ้อร์ยาหนีออกมาจนถึงตอนนี้ราวครึ่งปี นั่นก็คือห้าตำลึง

ทั้งหมดนี้ควรเป็นของตระกูลหยางของเขา

คิดถึงเงินจำนวนมากมายที่ถูกใช้ไปกับเอ้อร์ยาและเจียงจิงหลุน หยางต้าจื้ออิจฉาจนตาสีแดงก่ำ

เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างพากันแฉข้อเสียของอีกฝ่าย ฝ่ายหนึ่งก็ว่าตนมีเหตุผล ฟูจื่อชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ควรเชื่อผู้ใด