เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 89 ทำผ้าห่ม
แค่คำเดียว นางซ่งก็หยุดไม่ได้ ไม่รู้ตัวว่ากินมากไปหน่อย พอหยุดกินอย่างยังไม่หนำใจจึงพบว่าตัวเองกินจนแน่นท้อง ทั้งคนทรุดลงบนเก้าอี้ขยับเขยื้อนไม่ได้
นางทั้งเขินทั้งขุ่นใจ “อาหญิงทำกับข้าวอร่อยเกินไปแล้ว”
กู้หยวนยิ้มบาง ๆ ในใจคิดว่าผักที่ใช้ทำอาหารวันนี้ล้วนเป็นผักที่นางกลายพันธุ์มาแล้ว ย่อมอร่อยเป็นธรรมดา พี่สะใภ้ใหญ่กินจนแน่นท้องสักนิดก็ไม่แปลกเลย
แม่เฒ่ากู้เข้าใจในใจ “อร่อยเจ้าก็กินให้มากหน่อย มาที่อาหญิงที่นี่ก็เหมือนบ้านตัวเอง ไม่ต้องเกรงใจ พอถึงเวลากลับ ให้หยวนหยวนเด็ดแตงกวาให้เจ้าสักสองสามลูก เจ้าเอากลับบ้านไป ให้ทุกคนได้ลองชิมผักที่อาหญิงปลูกด้วย”
นางซ่งยิ่งเขินอาย กินมากก็แล้วไปเถิด ยังจะกินแล้วยังถือกลับอีกได้อย่างไร
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง บ้านข้าก็ปลูกแตงกวาไว้”