ตอนที่ 61 กู้หยวน: ให้เจ้าเหนื่อยกายเหนื่อยใจ จ่ายเงินแล้วยังต้องสำนึกบุญคุณ

ตอนที่ 61 กู้หยวน: ให้เจ้าเหนื่อยกายเหนื่อยใจ จ่ายเงินแล้วยังต้องสำนึกบุญคุณ

คราวนี้กู้คนสี่ออกจากตำบลมาตั้งแต่ยามเหม่าเช้าตรู่เพื่อกลับหมู่บ้านตระกูลกู้ พอมาถึงยังไม่ทันดื่มน้ำสักอึกก็เริ่มลงมือทำงาน กำแพงที่ก่อไปได้ครึ่งชั่วยามก็ถูกสหายตระกูลกู้บังคับให้เปลี่ยนคน หลังจากนั้นเขาก็เริ่มตามกู้คนสามไปย้ายสือโถว

กู้หนานเฟิงพูดถูกอยู่ประโยคหนึ่ง การย้ายสือโถวไม่ต้องใช้ฝีมือ แต่มันเหนื่อยคนนัก

กู้คนสี่คนที่นั่งเฝ้าเคาน์เตอร์จะเทียบกับกู้คนสามได้อย่างไร กู้คนสามไปกลับได้สองรอบ เขากลับไปกลับได้เพียงรอบเดียว ยิ่งเดินช้า ๆ หอบหายใจราวกับร่างกายถูกควักจนหมดไส้หมดพุง

กู้หยวนมองจากที่ไกลแล้วส่ายหน้าไม่หยุด นางชี้ไปที่กู้คนสี่แล้วพูดกับกู้หนานเฟิงว่า “เห็นหรือไม่ ต่อไปอย่าได้เป็นเหมือนอาสี่ของเจ้า ชายชาตรีไม่ว่าเมื่อใดก็ต้องอกผายไหล่ผึ่ง มีความรับผิดชอบและกล้าแบกรับ”

กู้หนานเฟิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “อาเล็กวางใจเถิด พ่อของข้าเคยพูดไว้ว่า คนเราไม่อาจลืมรากเหง้า ไม่ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร ก็ห้ามลืมที่มาของตัวเอง”

“พ่อเจ้าพูดถูก” ไม่คิดว่าพี่สามที่เงียบ ๆ ไม่ค่อยพูดจะพูดเช่นนี้ออกมาได้ นี่เรียกว่าอะไร ปัญญาใหญ่หลวงที่ดูราวกับโง่เขลาหรือ

กู้หยวนกับกู้หนานเฟิงนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ นางเปิด ‘คัมภีร์สามอักษร’ ที่หยิบมาจากบ้านออกมาเริ่มสอนกู้หนานเฟิง เพิ่งเปิดตำราก็เห็นกู้ชุนอวี่ที่อยู่ไกล ๆ ชะเง้อชะแง้ไปมา นางจึงโบกมือเรียกกู้ชุนอวี่

นางสะบัดตำราในมือไปมาแล้วพูดว่า “ชุนอวี่มาสิ อยากเรียนอ่านหนังสือกับอาหรือไม่”