ตอนที่ 37 เรื่องวุ่นวาย นางหยางถูกไล่ออกจากบ้าน

ตอนที่ 37 เรื่องวุ่นวาย นางหยางถูกไล่ออกจากบ้าน

พอเข้ามาในประตูเห็นสภาพน่าเวทนาของนางหยาง พี่สะใภ้เฉียงก็ตกใจผงะไป นางร้องเสียงแสบแก้วหู “โอ๊ย พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน พี่สะใภ้ใหญ่ไปทำความผิดอะไรไว้ พวกเจ้าถึงได้พากันรุมตีทั้งครอบครัว ถ้ามีเรื่องอะไรก็ไปแจ้งทางการ ตระกูลกู้ของเราไม่นิยมลงทัณฑ์กันเองแบบนี้”

พี่สะใภ้เฉียงขึ้นมาก็ใส่ความตระกูลกู้เสียแล้ว กู้หยวนแค่นหัวเราะเย็นชา “นัยน์ตาเป็นของดี หากเจ้าไม่ใช้ก็บริจาคให้บ้านที่ใช้ประโยชน์ได้ เผื่อผู้อื่นจะยังรู้สึกขอบคุณเจ้า”

คนผู้นี้เกินไปแล้วจริง ๆ จะป้ายสีกันก็ไม่ใช่แบบนี้ คนตาดีล้วนเห็นกันอยู่ นอกจากพี่ใหญ่ของนางที่ดึงรั้งนางหยางไว้ คนอื่นก็อยู่ห่างกันทั้งนั้น ไหนเลยจะมีทั้งครอบครัวล้อมตีนางหยาง

หากแค่นี้ก็นับว่าทั้งครอบครัวล้อมนางหยางเพื่อการลงทัณฑ์ส่วนตัว งั้นบ้านของนางก็คงเป็นเช่นนี้ทุกวันกระมัง

แม่สามีของพี่สะใภ้เฉียงมิใช่คนที่คบหากันง่ายดาย อยู่กับแม่เฒ่ากู้ เจ้าทำผิดจึงจะถูกด่า แต่นางผู้นั้นไม่สนใจสิ่งใดเลย ราวกับจะยืนยันสถานะของตนและกดให้ลูกสะใภ้ไม่มีวันพลิกตัวขึ้นได้ นางด่าไล่โขมงโฉงเฉงอยู่บ่อย ๆ

ก็มีผู้เอ่ยขึ้นอีก “ใช่แล้ว เมียของเฉียง พวกเราล้วนรู้ว่าเจ้ากับบ้านป้าสะใภ้ใหญ่ไม่ถูกกัน แต่เจ้าก็ไม่ควรพูดเช่นนี้”

ชาวบ้านทะเลาะปากเสียงกันบ้าง ตบตีกันบ้าง ก็ไม่เป็นไร เป็นเรื่องธรรมดา ๆ แต่ถ้าลากไปถึงการลงทัณฑ์ส่วนตัวนั้นไม่ได้