ตอนที่ 35 ตัวช่วยชั้นเทพ กู้หลิ่วจอมหลอกลวง (2)

ตอนที่ 35 ตัวช่วยชั้นเทพ กู้หลิ่วจอมหลอกลวง (2)

นางโยนกระต่ายย่างให้กู้ซานยา แล้วกู้หลิ่วก็ตบก้นลุกเดินลงเขาไป

กู้กวงจงกับกู้เย่าจู่หาง่ายนัก ถึงแม่เฒ่าจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่กู้คนรองยังไม่เอ่ยปากให้ทั้งสองลุกขึ้น พวกเขาจึงยังคงคุกเข่าอยู่หน้าประตู

อากาศร้อนจัด ทั้งสองสวมเสื้อคลุมยาวนักปราชญ์ เช้ายังไม่ได้กินอะไร อีกทั้งเดินทางมาไกลขนาดนั้น ตอนนี้จึงหิวจนตาลาย

กู้หลิ่วมองด้วยสีหน้าเรียบเฉยอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าห่วงใย นางเดินเข้าไปอย่างหวาด ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบากับนางเฉียนว่า “อาสะใภ้รอง ท่านดูสิ น้องชายลูกพี่ลูกน้องใกล้จะถูกแดดเผาจนเป็นลมแล้ว ให้ข้าประคองพวกเขาไปพักใต้ร่มไม้สักครู่เถิด น้องชายลูกพี่ลูกน้องเป็นรากแก้วของตระกูลกู้นะ ข้าคิดว่าถึงย่ากับอาสองรู้เข้าภายหลัง ก็คงไม่ถือโทษ”

กวงจงกับเย่าจู่เป็นรากแก้วของตระกูลกู้หรือไม่นั้นกู้หลิ่วไม่รู้ แต่นางรู้ว่าทั้งสองต้องเป็นก้อนทองคำในใจนางเฉียนแน่ สหายตระกูลกู้คุกเข่าอยู่ข้างนางเฉียน คำพูดของกู้หลิ่วพวกเขาได้ยินชัดเจน เมื่อนางเฉียนมองมา ทั้งสองก็แสดงท่าทีเหมือนจะสลบทันที

ทั้งสองถูกแดดเผาจนหน้าสีแดงก่ำ ซึ่งกลับเพิ่มความน่าเชื่อถือให้การแสดงครั้งนี้ไม่น้อย

นางเฉียนเห็นดังนั้นก็คิดว่ามิอาจปล่อยไว้ได้ รีบลุกขึ้นยืน ประคองกู้กวงจงกับกู้เย่าจู่ขึ้นมาคนละคนกับกู้หลิ่ว เพื่อความสะดวกในการเจรจาครั้งต่อไป กู้หลิ่วจึงเสนอให้พาทั้งสองไปที่แปลงผักในลานหลัง ข้ออ้างคือที่นั่นร่มรื่นและลับตา เป็นที่พักเท้าที่ดี