ตอนที่ 27 นางหยางจอมทุ่มเทให้บ้านเดิม

ตอนที่ 27 นางหยางจอมทุ่มเทให้บ้านเดิม

แม่เฒ่ากู้ค้อนเขา “ไสหัวไป เจ้าอยากให้ข้าทำงานจนตายหรือไร ข้าอายุมากปูนนี้แล้ว ยังจะให้ข้าต้องเป็นกังวลแทนเจ้าอีก เจ้าก็ไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้ว”

แม่เฒ่าก็แค่ปากมีดใจเต้าหู้ ปากร้ายด่าโวยวายว่าช่างมัน แต่สุดท้ายก็ยังวางไม่ลง

“ลูกสาวก็เป็นลูกที่พวกเจ้าให้กำเนิดแท้ ๆ เมื่อพวกเจ้าแก่ตัวลง พวกนางย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่สนใจพวกเจ้าจริง ๆ หากพวกเจ้าอยากยกต้ายาให้ออกเรือน ก็ให้หาหนุ่มบ้านใกล้ ๆ สักคนที่มีสหายมากและซื่อตรง”

มีสหายมาก ภาระเลี้ยงดูยามแก่ชราภายภาคหน้าก็ไม่หนักมากนัก คนซื่อตรงย่อมจะดูแลพวกเขาแน่นอน

คนจนหน่อยไม่เป็นไร ที่สำคัญที่สุดคือคนที่มีจิตใจมั่นคง ขยันทำงาน ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมในไส้ ต่อให้ตอนนี้ต้องให้ตระกูลกู้ช่วยพยุงสักหน่อยก็ไม่เป็นไร

“หากพวกเจ้ากังวลว่าภายภาคหน้าต้ายาจะเป็นใหญ่ไม่ได้ เมื่อพวกเจ้าแก่ลงแล้วไม่มีผู้เลี้ยงดู ก็อาจรับเขยเข้าบ้านให้ต้ายาได้”