ตอนที่ 9 เคี่ยวน้ำแกง

ตอนที่ 9 เคี่ยวน้ำแกง

ตระกูลกู้ต้องเลี้ยงบัณฑิตสองคน ชีวิตจึงไม่ได้สุขสบายนัก หลังกู้หยวนกินอาหารพิเศษส่วนตัวมาสองวัน นางก็เริ่มกินข้าวพร้อมทุกคน ข้อต่างเพียงอย่างเดียวคือนางได้ไข่ไก่เพิ่มหนึ่งฟองมากกว่าผู้อื่น

เพียงไข่ไก่ฟองเดียวนี้ นางเฉียนอิจฉาจนลูกตาต้องแดงก่ำ นางพึมพำเบา ๆ “ก็แค่หัวโขกถลอก มิใช่หรือ ต้องกินไข่ไก่กับแป้งสาลีขาวทุกวันถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”

ที่นางไม่พอใจมิใช่ไม่มีเหตุ ตระกูลกู้ในสภาพเช่นนี้ข้าวฟ่างยังใกล้จะกินไม่ไหว แล้วจะมีเงินที่ไหนซื้อแป้งสาลีขาว กู้หยวนบอบบางเอาแต่ใจยิ่งนัก ยังกินแป้งสาลีขาวชั้นสูงเสียอีก

ข้าวฟ่างหนึ่งจินราคา 4 อีแปะต่อหนึ่งจิน แป้งสาลีขาวชั้นสูงต้องสิบห้าอีแปะ ซื้อแป้งสาลีขาวหนึ่งจินยังพอซื้อข้าวฟ่างได้ถึง 4 จิน ข้าว 4 จิน เติมผักป่าเล็กน้อยต้มเป็นน้ำแกง ทั้งครอบครัวใหญ่อิ่มท้องได้สองวัน

ไข่ไก่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง 3 อีแปะซื้อได้ 2 ฟอง สิ่งที่กู้หยวนกินนั่นคือไข่ไก่หรือ ในสายตานางเฉียน สิ่งที่นางกินล้วนคือเงิน

บัดนี้ตระกูลกู้ยังไม่แยกครอบครัว สิ่งที่กู้หยวนกินย่อมมีส่วนของนางอยู่หนึ่งส่วน นางจะกลืนความโกรธนี้ลงได้ก็น่าแปลก

แม่เฒ่ากู้ปาทัพพีลงบนโต๊ะดังปัง สีหน้าของนางไม่เป็นมิตรจ้องเขม็งไปที่นางเฉียน “เมียเจ้ารอง เจ้าพูดอะไร มีกึ๋นก็พูดออกมาให้เสียงดังอีกครั้งสิ”

สีหน้าของแม่เฒ่าไม่ดี หากเป็นผู้อื่นต้องรู้กาลเทศะปิดปากเงียบแน่นอน นางเฉียนต่างออกไป นางคิดเอาเองว่าตนให้กำเนิดลูกชายสองคนที่มีอนาคต แม่เฒ่าคงไม่กล้าทำอะไรนางจริง ๆ