ตอนที่ 7 ตัวอ่อนจักจั่น

ตอนที่ 7 ตัวอ่อนจักจั่น

หากว่านางเฉียนที่หมายปองแป้งทอดไส้เนื้อของกู้หยวนยังรู้จักเอาผ้าปิดหน้า ใช้กู้เฟยเฟยเป็นโล่กำบัง กู้ซานยากลับไม่ไยดีสิ่งใดเลย ราวกับกู้หยวนติดค้างนางอยู่ กู้ซานยาเดินตรงเข้ามาหานางแล้วยื่นมือออกทันที

“เอาแป้งทอดไส้เนื้อมาให้ข้า” ไม่แม้แต่จะเรียกอาหญิง เปิดปากก็ขอแป้งทอดไส้เนื้อทันที

กู้หยวนโกรธจนหัวเราะ ไม่ใช่เพียงเพราะท่าทีในตอนนี้ของกู้ซานยา แต่ยังเพราะก่อนหน้านี้นางปฏิบัติต่อเจ้าของร่างเดิมเช่นไร กู้หยวนจึงตอบนางไปคำเดียว “ไสหัวไป”

กู้ซานยาไม่คิดว่ากู้หยวนจะสั่งให้นางไสหัวไป นางเบิกตากว้าง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร? ถ้าเจ้าไม่ให้แป้งทอดไส้เนื้อแก่ข้า เจ้าคิดว่าข้าจะไม่ไปหาคนแซ่เจียงหรือ? เจ้าคงไม่อยากให้คนตระกูลเจียงรู้ว่าเจ้ากินแล้วไม่ทำงานยังรังแกหลานสาวหรอกกระมัง?” เมื่อขอแป้งทอดไส้เนื้อไม่ได้ กู้ซานยาก็ข่มขู่ตรง ๆ เลย

กู้หยวนคิดใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง จึงค้นจากส่วนลึกในความทรงจำจนพบข่าวสารเกี่ยวกับคนแซ่เจียงที่ออกมาจากปากกู้ซานยา