ตอนที่ 3 ค้นหากำไลหยก

ตอนที่ 3 ค้นหากำไลหยก

ก่อนจะได้พบแม่เฒ่ากู้ สิ่งที่กู้หยวนลังเลใจที่สุดก็คือจะอยู่ร่วมกับคนตระกูลกู้อย่างไร เดิมทีนางคิดว่าแม้จะมีความทรงจำบางส่วนของเจ้าของร่างเดิม นางก็ต้องรู้สึกห่างเหินกับแม่เฒ่ากู้ จะให้เรียกหาคนก็คงเรียกไม่ออก

กระทั่งได้พบหน้ากู้หยวนจึงรู้ว่าตนคิดผิดเอง คงเพราะความรู้สึกที่แม่เฒ่ากู้มอบให้ช่างคล้ายยายเกินไปนัก พอคำนั้นหลุดออกจากปาก นางกลับไม่รู้สึกอึดอัดกระดากอย่างที่คาดไว้ ราวกับว่าผู้ที่อยู่ตรงหน้านี้คือแม่ของนางจริง ๆ

หากจะว่าแม่เฒ่ากู้คล้ายกับยายของกู้หยวน มิได้หมายถึงรูปลักษณ์ของทั้งสองคน หากแต่หมายถึงความรู้สึกที่ทั้งสองมอบให้กู้หยวน

กู้หยวนไม่เคยได้เห็นพ่อแม่ของตนเลยตั้งแต่เล็กจนโต นางเติบโตมาในมือของยาย ได้ยินเพื่อนบ้านเล่าว่า แม่ของนางถูกคนหลอกลวงจึงคลอดนางออกมา คงรู้สึกว่านางเป็นความอัปยศเป็นภาระ แม่คลอดนางเสร็จก็โยนให้ยายแล้วจากไป นับแต่นั้นก็ไม่เคยหวนคืนมาอีกเลย

ในดวงใจของกู้หยวน ยายคือผู้เดียวที่สำคัญต่อนาง

แม่เฒ่ากู้ไม่ทันสังเกตแววคิดถึงที่วูบวาบไปในดวงตาของกู้หยวน นางยื่นมือลูบผ้าขาวบนศีรษะของกู้หยวนอย่างทะนุถนอม แล้วเอ่ยด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว “จะกล่าวถึงมันทำอันใด ไอ้ตัวตายยักษ์นั่น ล้วนถูกแม่ของมันยุยงชักใยทั้งนั้น ของอาเล็กก็กล้าแย่ง” ปากว่าไม่อยากกล่าวถึง แต่แม่เฒ่ากู้ก็ยังตอบคำถามของลูกสาวอยู่ดี “แม่หนูนั่นบัดนี้ปีกแข็งแล้ว รู้จักเถียงปาก ถึงขั้นกล้าสวนคำข้ากับผู้ใหญ่บ้านเลยทีเดียว มันน่ะรึ พี่ใหญ่คุมเอาไว้ให้คุกเข่าไถ่โทษอยู่ข้างนอก”