กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 117
เสียงพ่อค้าเร่ร้องขายของดังมาจากปากตรอก แต่ภายในตรอกกลับเงียบสนิท
ชายแปลกหน้าที่อ้างตัวว่าเป็นนายทะเบียนยืนอยู่หน้าประตูเรือนสี่ประสาน ดูเผิน ๆ คล้ายมีมารยาท แต่แท้จริงกลับวางท่าหยิ่งยโส เปลือกตาหย่อนอยู่ตลอด สายตาไม่ชายแลหลี่อู้
“ให้เวลาข้าสักชั่วน้ำชา” หลี่อู้ว่า
นายทะเบียนตอบเสียงเรียบไร้อารมณ์ “คุณชายหลี่ เจ้าเมืองรอนานไม่ได้”
“ถ้าเจ้าเมืองของพวกเจ้าไม่รังเกียจที่ข้าจะใส่แค่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในไปพบ ข้าก็ไม่ว่าอะไร”
สายตานายทะเบียนกวาดผ่านเสื้อชั้นในที่หลี่อู้สวม คิ้วขมวดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“…หนึ่งชั่วน้ำชา ขอให้คุณชายหลี่รีบหน่อย”
หลี่อู้ปิดประตูทันทีแล้วเดินกลับเข้าไปในลานหน้า
เสิ่นจูซีตื่นแล้ว นางคลุมเสื้อตัวนอกไว้ มือขวารวบคอเสื้อ พลางยืนมองเขาอยู่หน้าห้องข้างด้วยสีหน้ากังวล “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”