กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 51
เสียงร้องโฮดังลั่น ทำให้ฝูงนกสองสามตัวที่เกาะอยู่บนต้นหอมหมื่นลี้บินหนีไป
“เสิ่นจูซี ตกลงเจ้าต้องการให้ข้าทำอย่างไร?!”
“ข้าไม่ดื่มสุรา! ข้าไม่ดื่มสุรา!” เสิ่นจูซีเตะขาไปมาอยู่ใต้โต๊ะ เงยหน้าร้องไห้จนหยดน้ำตาเม็ดใหญ่ไหลลงมา
“ไม่ใช่เจ้าเองหรือที่อยากดื่มสุรา?!” หลี่อู้หน้าแทบพัง
“ข้าไม่ได้อยากดื่ม เป็นเจ้า…เป็นเจ้าบังคับให้ข้าดื่ม!”
เสิ่นจูซีพูดยิ่งก็ยิ่งเสียใจ สูดลมหายใจลึกแล้วร้องไห้อีกเสียง
“พูดบ้าอะไรของเจ้า—”
หลี่อู้มองคนตรงหน้าที่กลับดำเป็นขาวอย่างหัวเสีย
“เจ้ายังด่าข้า! เจ้ายังด่าข้า! นอกจากบังคับให้ข้าดื่มสุราแล้ว เจ้ายังด่าข้าอีก!” เสิ่นจูซีเสียใจอย่างยิ่ง ฟุบลงบนโต๊ะ “ฮือ ๆ—”