กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 592 วิหารเทพมรณะ
ในแดนตะวันตกที่เงียบสงัดและมืดมิด แสงลึกลับสายหนึ่งพุ่งทะยานไปข้างหน้า ข้างหลังมีแสงเซียนเก้าสีตามติดอย่างใกล้ชิด ไม่เคยล้าหลังแม้แต่น้อย
“หนิงเจาหมิงเจ้าบ้า!”
จอมปราชญ์เสวียเหินสบถในใจไม่หยุด หากไม่ใช่เพราะสู้หนิงเจาหมิงไม่ได้จริงๆ เขาก็คงจะเผามหาวิถีสู้ตายกับมันไปนานแล้ว
“หากตัวข้าจำไม่ผิด ข้างหน้าไม่ไกลเคยเป็นดินแดนของเซียนบรรพกาลคนหนึ่ง”
จอมปราชญ์เสวียเหินสัมผัสได้ถึงหนิงเจาหมิงที่ตามอยู่ข้างหลังเขา จิตสังหารในดวงตาแทบจะทะลักออกมา ตราบใดที่เซียนบรรพกาลผู้นั้นยังไม่ร่วงหล่น เขากับมันร่วมมือกัน จะต้องสังหารหนิงเจาหมิงที่นี่ได้อย่างแน่นอน!
แน่นอนว่า เงื่อนไขคือ เซียนบรรพกาลผู้นั้นยังคงอยู่ ไม่ได้ดับสูญไปในธาราแห่งกาลเวลาอันยาวนาน!