เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 กักขังแต่ไม่สังหาร
เด็กหนุ่มขมวดคิ้ว น้ำเสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย "จะเข้าสู่ฤดูหนาวอีกแล้วหรือ?"
"ตอนจำศีล จำไว้ว่าต้องดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้ใครมาทำร้ายได้ อาหารพวกนี้ เก็บไว้กินเองเถอะ"
ทันใดนั้น เด็กหนุ่มก็ไม่สนใจเสี่ยวหวงอีกต่อไป เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยสายตาที่ลึกล้ำ ในดวงตาฉายแววเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูก
"ตัวข้า จะหลุดพ้นจากที่นี่ได้เมื่อใดกัน..."
เด็กหนุ่มพึมพำเบาๆ แต่ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เปลี่ยนไป มองไปยังสถานที่แห่งหนึ่งในดินแดนไร้มรรค คิ้วของเขาค่อยๆ เลิกขึ้น พึมพำว่า "มีคนมาอีกแล้วหรือ? ยังมีปลาไหลที่บรรลุครึ่งก้าวสู่การพิสูจน์เต๋าอีกด้วย..."
พูดถึงตรงนี้ เด็กหนุ่มก็ถอนหายใจยาว มองไปยังเสี่ยวหวงที่กำลังแลบลิ้น น้ำเสียงอ่อนโยนลงเล็กน้อย “ช่วงนี้ เจ้าก็อยู่ในแดนกักขังวิถีไปก่อนเถอะ”