เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 วิหารเซียนมายา
“สี่ศิลปะแห่งการบำเพ็ญเซียน...”
ดวงตาของฉู่หงซิ่วเปล่งประกาย โอสถ, ศาสตรา, ค่ายกล, ยันต์ นางย่อมรู้จักสิ่งเหล่านี้ดี แต่นางไม่ได้สนใจมัน
เรื่องโอสถและศาสตรานั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะมันไม่มีประโยชน์ในการประลองยุทธ์เลย ส่วนค่ายกลและยันต์ก็ยุ่งยากเกินไป ใช้เวลาในการจัดวางนานมาก ไม่ได้รวดเร็วเท่ากับการสังหารในครั้งเดียวของนาง
‘ฟิ้ว!’
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งผ่านหน้าคนทั้งสองไป แต่ไม่นานก็วกกลับมา กลายเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดที่มีดวงตาอ่อนโยน
“พี่สาวเย่ ท่านกลับมาแล้วหรือ? ทำไมไม่เห็นพี่ใหญ่เฉียวเลย?”
“แล้วศิษย์พี่หลินล่ะ? ก็ยังไม่กลับมาหรือ?”
ซูโม่หยูมองเย่เจียวหยางด้วยรอยยิ้มทะเล้น แล้วมองไปที่ฉู่หงซิ่วพลางยิ้มกล่าวว่า “ท่านนี้คงจะเป็นจ้าวแห่งเงาสินะ?”