เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เกาะเซียนร่วงหล่นสู่เมืองหลวงจักรพรรดิ
แววตาของหลี่ชิงจุนฉายแววประหลาดใจ จิตวิญญาณของจักรพรรดิเซียนเหยาฉือกับจิตยึดมั่นที่เปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหารนั้นแตกต่างกันราวกับเป็นคนละคน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะนี้ที่จิตวิญญาณของเหยาฉือฟื้นคืนขึ้นมาโดยอาศัยร่างของมู่หรงหยุนเช่อชั่วคราว ความรู้สึกขัดแย้งนี้ยิ่งทวีความรุนแรงถึงขีดสุด
“สระหยกสวรรค์แห่งนี้คือมรดกที่ข้าทิ้งไว้ให้ตัวเอง เหตุใดเจ้าจึงจะนำมันไป?”
น้ำเสียงของจักรพรรดิเซียนเหยาฉือไม่พอใจอย่างยิ่ง ในดวงตาอันเจิดจรัสของนางปรากฏแววไม่เป็นมิตร เพียงแค่ส่งเสียงฮึในลำคอเบาๆ มหาวิถีก็สั่นสะเทือน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชิงจุนก็กล่าวอย่างสบายๆ ว่า: “เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ไม่ใช่ข้าที่ต้องการนำไป แต่เป็นเจ้าที่ขอให้ข้าลงมือ นำเกาะเซียนสระหยกไป”
“ข้าจะไป...”