กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ไม่อาจเห็นแสงตะวัน
จูฟู่ซานรีบมาที่ข้างๆ ฉู่ซิ่น เอามือปิดปากเขา เสียงแฝงไปด้วยความน้อยใจ: “นั่นไม่ใช่เพื่อพวกเจ้าบรรพชนน้อยทั้งหลายหรอกหรือ?”
ศิษย์สถาบันรอบข้างมุมปากกระตุก นี่เป็นเรื่องที่พวกเขาฟังได้หรือ? แน่ใจนะว่าพรุ่งนี้ยังจะได้เห็นพระอาทิตย์?
ทันใดนั้นทุกคนต่างก้มหน้ามองจมูก จมูกมองใจ ออกห่างจากที่นี่อย่างรู้กาละเทศะ ไม่กล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการสนทนาของจูฟู่ซานและฉู่ซิ่น
ในฝูงชน สืออี้มองไปที่หอคอยสู่สวรรค์ แล้วมองไปที่สือเฮ่าที่เจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ในขณะนี้ ในใจพึมพำเบาๆ: “ข้าจะทำให้มันชัดเจน สือเฮ่า...ชื่อที่คุ้นเคยเหลือเกิน”