เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 แค่ปกติก็พอแล้ว
เมื่อพฤกษาศักดิ์สิทธิ์ร่วงหล่น เสียงสวดมนต์ระหว่างสวรรค์และโลกดูเหมือนจะเศร้าสร้อยยิ่งขึ้น ฝนโลหิตตกกระหน่ำรุนแรงขึ้น กลิ่นอายของมหาวิถีที่เข้มข้นลอยไปทั่วดินแดนเต๋าตะวันออก ทำให้สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนตระหนักมรรคาได้ในชั่วข้ามคืน!
นิกายจักรพรรดิซู่หลิง ทั้งสามคนละสายตากลับมา จิ่วเซียนก็เก็บม่านแสงกลับไป ยืนนิ่งอยู่ข้างกายหวังหลิงอย่างเหม่อลอย ดวงตาสีเลือดเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม ไร้ซึ่งสติปัญญาแม้แต่น้อย
หวังหลิงถอนหายใจในใจ เมื่อเขาควบคุมธงหลอมวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์ ก็เข้าใจสถานการณ์ของจิ่วเซียนแล้ว มีเพียงสามพั่วหนึ่งหุน ส่วนอีกสี่พั่วสองหุนไม่รู้ว่าสลายไปหรือล่องลอยอยู่ข้างนอก
แต่ถึงกระนั้น จิ่วเซียนก็ยังคงน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง สามารถเทียบเคียงกับจักรพรรดิผู้สำเร็จมรรคผลขั้นต้นได้