เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ซ่งหงเฟย! ไสหัวออกมาให้ข้า!
“ท่านแม่!”
เมื่อมองดูร่างที่โซเซของฉินเซิ่งเสวีย สัมผัสได้ว่าตบะของฉินเซิ่งเสวียถูกทำลาย หลินเหยียนก็ตกตะลึงในทันที จากนั้น จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวก็ล้อมรอบกายเขาในทันที!
“นิกายเต๋าเทียนจุน! ข้าจะทำให้มรดกของพวกเจ้าต้องสิ้นสุดลง!”
หลินเหยียนกัดฟันกรอด พูดประโยคนี้ออกมาทีละคำ แต่ร่างกายก็ไม่กล้าชักช้า รีบพุ่งเข้าไปหาฉินเซิ่งเสวีย กอดร่างที่พิการของนางไว้ในอ้อมแขน!
“เหยียนเอ๋อร์… เจ้ากับพ่อของเจ้าช่างเหมือนกันเหลือเกิน…”
“แม่ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?”
“จะเป็นฝันก็ดี เป็นฝันก็ดี…” ฉินเซิ่งเสวียนอนอยู่ในอ้อมกอดของหลินเหยียน ยื่นฝ่ามือที่เต็มไปด้วยบาดแผลออกมาสัมผัสใบหน้าที่อบอุ่นของเขา
“ท่านแม่! คือข้าเอง ข้าคือหลินเหยียน ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความฝัน!”