เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 221 เปิดกิจการ! ในนามแห่งศรัทธา!
เมนูสุดท้ายคือขาหมูตุ๋นเหนียวนุ่ม
พริกกรอบทอดขึ้นเอง พอทานเข้าไปก็รู้ได้ทันที รสชาติดีมาก ใต้หนังขาหมูก็เคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม ใส่ปากกัดเบา ๆ กระดูกก็หลุดร่อน ผ่านการทอดทำให้ผิวด้านนอกยังมีความกรอบอยู่นิด ๆ บวกกับเครื่องปรุงเสริมด้านนอก ทำให้ยิ่งเพิ่มกลิ่นหอมซับซ้อนขึ้นมาอีกชั้น สัมผัสรสโดยรวมถือว่าไร้ที่ติ
หากเป็นภัตตาคารหรือร้านอาหารทั่วไป เครื่องปรุงเสริมพวกนี้ อย่างเช่นพริกกรอบ ก็คงใช้วัตถุดิบกึ่งสำเร็จรูปที่ซื้อมาจากข้างนอกโดยตรง แต่ติงอี้ทอดเอง ย่อมมีความจริงใจแฝงอยู่ แน่นอนว่าภัตตาคารที่ควรค่าแก่การพินิจพิเคราะห์ ก็ต้องเป็นแบบนี้ถึงจะถือว่าผ่านเกณฑ์
อาหารไม่กี่จานนี้ถือเป็นเมนูแนะนำของว่านไห่แล้ว
ไม่ใช่ว่าจับผิด แต่หากประเมินด้วยความเป็นกลาง ก็ยังถือว่าธรรมดา อย่างน้อยก็เทียบกับสื่อเจียนเล่อไม่ติดเลย
ทว่าฉู่ฮ่าวรู้สึกว่า ติงอี้น่าจะออมมือไว้
งานเลี้ยงในวันนี้ ผู้ร่วมโต๊ะไม่ใช่นักชิมมืออาชีพ แต่เป็นคู่แข่งของพวกเขา
ฉู่ฮ่าวหันไปมองฉินเจี้ยงอี มิน่าล่ะพอขึ้นโต๊ะเธอก็แทบไม่แตะอาหาร และยิ่งไม่ได้ออกความเห็นเกี่ยวกับเมนูเหล่านี้ เอาแต่ดื่มเหล้าอย่างเดียว