เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 214 จดทะเบียนสมรส
“จริง ๆ แล้วนี่ก็เป็นหนึ่งในเมนูคลาสสิกของอาหารซานตงเหมือนกัน แถวซ่างจิงจะนิยมกินกันมากที่สุด การปรุงประเภทผัดไฟแรงแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นผัดต้นหอม ผัดกระเทียม ผัดเต้าเจี้ยว ผัดน้ำมัน ผัดพริกแห้ง ล้วนเรียกว่าเป้าได้ทั้งนั้น ไม่ใส่แป้งและไม่หมักแป้งเคลือบผิว นี่คือหัวใจสำคัญ วันหน้าถ้าพวกคุณไปกินข้าวที่ร้านอาหารแล้วเจอเนื้อแพะที่หมักแป้งเคลือบหนา ๆ นั่นเป็นของปลอมแน่นอน แถมยังไม่อร่อยด้วย”
เมนูถัดไปยังคงเป็นอาหารที่ปรุงด้วยจิ๊กโฉ่ว ปลากุ้ยชวนเปรี้ยวหวาน
ฉู่ฮ่าวซื้อมาประมาณ 1 กิโลกรัม แม้ปลาจะเป็นปลาเลี้ยง แต่ตอนซื้อมายังสดและว่ายน้ำแข็งแรงดีมาก
“ปลาเป็นเวลาทอดเสร็จ เนื้อตรงใต้เหงือกจะปลิ้นม้วนเปิดออกมา พวกคุณจำไว้นะ วันหน้าไปกินปลานอกบ้าน ถ้าเป็นปลาตายทอดมันจะไม่เป็นทรงแบบนี้อย่างสิ้นเชิง”
ด้านข้าง เว่ยเจียเจียเพ่งมองอย่างตั้งใจ ในใจพลันสะท้อนวาบ
คราวก่อนที่ทั้งครอบครัวออกไปกินข้าวนอกบ้าน พ่อสั่งปลาเปรี้ยวหวานมาจานหนึ่ง มันเหมือนกับที่ฉู่ฮ่าวพูดเป๊ะ เนื้อใต้เหงือกไม่ได้ม้วนเปิดออกมา นั่นย่อมเป็นปลาตายเอาไปทอดอย่างชัดเจน ทว่าตอนนั้นเธอกลับรู้สึกว่าจานนั้นอร่อยดีแท้ ๆ
วันนี้พอได้ฟังคำอธิบายของฉู่ฮ่าว จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามันไม่อร่อยจนน่าเกลียด มิน่าล่ะ ที่แท้ก็เป็นปลาตายทอดนี่เอง
พอยืนรอจนฉู่ฮ่าวอธิบายเสร็จ เธอก็ไม่ได้ฟังอะไรต่อเท่าไรนัก อดใจไม่ไหวต้องคีบชิ้นที่มันเนื้อแน่นที่สุดมาก่อนหนึ่งคำ