เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 เกิดเรื่อง
ยุคสมัยนี้... วงการอาหารขอเพียงเป็นงานทำมือก็ถือว่าสุดยอดแล้ว
ไม่มีข้อยกเว้น
ฉู่ฮ่าวเองก็อยากผลิตคราวละมาก ๆ อยู่เหมือนกัน การขยำมือมันเหนื่อยเกินไปจริง ๆ แถมเวลายังแน่นเอี้ยด ปริมาณในแต่ละวันไม่พอให้ลูกค้าทุกคนได้กิน จึงต้องนำวุ้นปิงเฝิ่นสำเร็จรูปมาขายควบคู่กัน ลูกค้าที่แย่งซื้อแบบทำมือไม่ทัน ก็จำต้องไปกินแบบผลิตคราวละมาก ๆ รสชาติที่จริงก็แทบไม่ต่างกัน ทว่าแบบทำมืออย่างไรเสียก็เปี่ยมไปด้วยความใส่ใจ
วันที่อากาศร้อนอบอ้าว กินวุ้นปิงเฝิ่นนุ่มลื่นคำหนึ่ง กินเนื้อย่างหอมกรุ่นคำหนึ่ง การผสานกันของน้ำแข็งและเปลวไฟ นั่นถึงเรียกว่าการเสพสุข
เป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงและเด็กเป็นพิเศษ แต่ละวันขายออกไปได้ถึง 1,000–2,000 ถ้วย
......
[สุ่มรางวัลสำเร็จ]
[ได้รับ: (มีดทำครัวคมกริบไม่มีวันสึกหรอหนึ่งเล่ม)]