เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 กั๋วอวี้จิงผู้หลงใหลในปูย่าง
ไม่นานนัก
ลู่เฉินอวี๋ก็ผลักประตูเข้ามาในร้าน
วันนี้เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีขาว ทับด้วยเสื้อโค้ตปกแบะลายสก็อตกระดุมสองแถว ท่อนล่างเป็นกางเกงผ้าฝ้ายทรงกระบอกสีเทาอมน้ำตาลและรองเท้าหนังขนสัตว์ถักสีเข้ม เธอกระโดดโลดเต้นพุ่งโผเข้ามา สวมชุดหนาเตอะจนดูเหมือนเพนกวินน้อยแสนน่ารัก
ผิวหน้าของเธอขาวเนียนนุ่มละมุน เธอโผเข้ามาหอมแก้มฉู่ฮ่าวหนึ่งฟอด แล้วถามอย่างยิ้มแย้มว่า “คิดถึงฉันไหมคะ”
ฉู่ฮ่าวพูดเบา ๆ ที่ข้างหูเธอว่า “คิดถึงสิ”
ลู่เฉินอวี๋รู้สึกคันยิบ ๆ ที่หู ใบหน้าน้อย ๆ แดงระเรื่อ ร่างกายส่งกลิ่นหอมฟุ้ง เธอวางกระเป๋าลงพลางบอกว่าอากาศข้างนอกหนาวมาก
ฉู่ฮ่าวจับมือเธอไว้พลางสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบ จึงใช้ความอบอุ่นจากฝ่ามือถูให้เธอรู้สึกอุ่นขึ้น
ภายในร้านเปิดเครื่องปรับอากาศไว้จึงค่อนข้างอบอุ่น ลู่เฉินอวี๋จึงนั่งลงที่ห้องด้านนอก ฉู่ฮ่าวยกข้าวเหนียวทอดจานหนึ่ง ขนมเหล็กรีดสองสามชิ้น และซาลาเปาร้อน ๆ ที่เพิ่งออกจากซึ้งนึ่งมาให้เธอ