เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 ร้านอาหารเช้าเปิดกิจการ! ขายเกี๊ยวตามน้ำหนักตำลึง!
ฉู่ฮ่าวจิบไปอึกหนึ่ง “การเปิดร้านมันเป็นเรื่องที่ถึงเวลาแล้วก็เป็นไปเอง อย่างน้อยก็ต้องหางานอะไรให้ตัวเองทำบ้าง เมื่อก่อนเข็นรถเข็นเล็ก ๆ ออกไปขาย มันคล่องตัวก็จริง แต่มันเหนื่อยเกินไป”
หลี่เสี่ยวชิงยิ้มพลางถาม “ตอนนี้เปิดร้านแล้วไม่เหนื่อยเหรอ?”
“เหนื่อยกว่าเดิมอีกครับ...” ฉู่ฮ่าวถอนหายใจยาวพลางปาดเหงื่อ
หลี่เสี่ยวชิงหัวเราะร่า “เนื้อเสียบไม้ย่างพวกนี้ นายคิดค้นขึ้นมาเองทั้งหมดเลยเหรอ?”
“ก็ประมาณนั้นครับ พ่อผมทิ้งสูตรเครื่องปรุงรสลับเฉพาะไว้ให้เยอะมาก มี...หนาเป็นตั้งขนาดนั้นเลย จดไว้ในสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง พ่อให้แม่ผมไว้ แล้วแม่ก็เอามาให้ผมอีกที เวลาว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำผมก็เปิดดู พอเปิดดูบ่อยเข้า ก็ประยุกต์ต่อยอดได้เองตามธรรมชาติครับ”
หลี่เสี่ยวชิงชะงักไป คนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาก็ต่างสบตากันไปมา
นี่มันอวดรวยแบบถ่อมตัวเกินไปแล้ว...
หนาตั้งเบ้อเร่อขนาดนั้น...