เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 บ้านผู้เฒ่าเสิ่น บาร์บีคิวบนดาดฟ้า (ตอนจบ)
เวลาบ่ายสามโมงตรง
ฉู่ฮ่าวมาพบกับฉินเจี้ยงอีตามนัด แล้วนั่งรถของเธอมุ่งหน้าไปยังบ้านของเสิ่นอวี้ไห่
เบื้องหน้าคือตึกชุมชนที่พักอาศัยแบบเก่า ต้นไม้ในแนวพื้นที่สีเขียวขึ้นหนาทึบอุดมสมบูรณ์ เมื่อเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงใบไม้ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ร่วงหล่นเกลื่อนเต็มพื้น สายลมสารทที่พัดผ่านให้ความรู้สึกปลอดโปร่งเย็นสบาย ชวนให้สดชื่นจับใจ
ผู้คนในชุมชนมีไม่น้อย ล้วนเป็นพวกคุณป้าคุณลุงที่มารวมตัวกันอยู่รอบ ๆ เครื่องออกกำลังกาย บ้างก็เล่นหมากรุก บ้างก็พูดคุย บ้างก็ดื่มชา
ทั้งยังมีสุนัขเลี้ยงจำนวนไม่น้อยวิ่งพล่านไปทั่วบนพื้น วิ่งเล่นกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง
ฉู่ฮ่าวเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง “ไปกันเถอะ พวกเราขึ้นไปข้างบน”
“อืม”
ตอนแรกฉู่ฮ่าวยังนึกว่าคนระดับผู้ยิ่งใหญ่อย่างเสิ่นอวี้ไห่ ที่พักอาศัยย่อมต้องไม่เล็กแน่นอน อีกอย่าง ในเมื่อคิดจะจัดบาร์บีคิว อย่างน้อยก็น่าจะมีลานบ้านสักหน่อยไม่ใช่หรือ