บทที่ 230. ปีกเขายังอยู่ แต่ดูเหมือนจะบินไม่ขึ้นแล้ว

บทที่ 230. ปีกเขายังอยู่ แต่ดูเหมือนจะบินไม่ขึ้นแล้ว

มื้อค่ำวันนี้ที่บ้านเต็มไปด้วยความครึกครื้น โต๊ะตัวเดียวที่บ้านนั่งกันไม่พอ เลยต้องแบ่งเป็นสองโต๊ะ

ตอนแรกหวงซิ่วหลานตั้งใจว่าทำกับข้าวเสร็จแล้วจะกลับบ้านไปทำธุระต่อ

แต่พอเจียงหนานบอกว่าอยากคุยเรื่องโรงเรือนสตรอว์เบอร์รี และเธอเองก็มีเรื่องจะปรึกษาเจียงหนานเหมือนกัน ประกอบกับทุกคนก็ช่วยกันรั้งไว้ เธอเลยอยู่กินข้าวด้วย

ซ่งอันฉินหันไปถามหวงซิ่วหลานว่า "แล้วเสี่ยวชุนกับพ่อเขาล่ะ รีบไปตามมาสิ จะได้กินข้าวกัน"

หวงซิ่วหลานโบกมือยิ้มๆ "พวกเรากินกันไปเถอะ ปล่อยสองพ่อลูกนั่นไป มีของกินที่บ้านอยู่แล้ว"

ซ่งอันฉินยิ้มพลางตำหนิ "เธอนี่นะ จะเกรงใจพวกเราไปทำไม ไม่ใช่คนอื่นคนไกลสักหน่อย"

ซ่งอันฉินหันไปหาเจียงลี่ลี่ "ลี่ลี่ ไปตามลุงจางกับเสี่ยวชุนมากินข้าวหน่อยลูก"