​บทที่ 213. ต่อให้เหล้าหอมแค่ไหน ถ้าอยู่ในซอยลึกก็ไม่มีใครได้กลิ่น

บทที่ 213. ต่อให้เหล้าหอมแค่ไหน ถ้าอยู่ในซอยลึกก็ไม่มีใครได้กลิ่น

เจียงหนานดูจำนวนคนในห้องไลฟ์ตอนนี้ 40,000 คนแล้ว

เมื่อกี้ขายที่รองแก้วไป 3,000 ชิ้นแล้ว

ตอนนี้เอาลงทีเดียวอีก 3,000 ชิ้น เจียงหนานคิดว่าคงไม่ง่ายที่จะขายหมดรวดเดียว

เซี่ยฮวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ถามจ้าวคุนว่า "คุณชายเปย์ จะจัดไปเท่าไหร่?"

เซี่ยฮวนรู้สึกว่าการขาย 3,000 ชิ้นรวดเดียวคงตึงมือไปหน่อย ถึงของจะดี แต่ราคาก็ไม่ได้ถูกเลย

อีกอย่าง กลุ่มคนที่ใช้ช้อนตักชามันแคบกว่าเยอะ คนไม่ดื่มชาก็คงไม่ได้ใช้

จ้าวคุนยืนพิงเสาระเบียง มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือหนึ่งกดโทรศัพท์ ท่าทางกวนๆ "เธออยากได้เท่าไหร่ก็กดไปก่อนเลย ที่เหลือเดี๋ยวฉันเหมาเอง"

ราชาอู้งานปรายตามองจ้าวคุนอย่างหมั่นไส้ นั่งกระซิบกับเซี่ยชิงว่า

"ไอ้หมอนี่ ขี้เก๊กตลอด เหมาก็เหมาไปสิ จะต้องทำท่าทางเท่ๆ ทำไมเนี่ย"