กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 198. ผมขอพัดที่อาจารย์สานด้วยมือตัวเองสักเล่มได้ไหมครับ
หลังจากฟังกาวเฉิงเล่าเรื่องราวคร่าวๆ หยางจิ่งหรานก็ยังแอบกังขาอยู่บ้างตอนที่พากัวเผิงออกไปคุยกันข้างนอก
เขายอมรับในตัวเจียงหนานนะ ไม่ว่าจะเรื่องนิสัยใจคอหรือความสามารถ เธอเป็นคนเก่งจริงๆ และถ้าเธอพูดอะไรออกมา ก็คงมีมูลความจริงอยู่บ้าง ไม่ใช่พูดไปเรื่อยเปื่อย
แต่เขาก็รู้ดีว่าพ่อของกัวเผิงเป็นช่างฝีมือรุ่นเก่าที่มีฝีมือฉกาจมาก
ช่างฝีมือรุ่นเก่ามักจะยึดมั่นในวิถีดั้งเดิม การจะให้พวกเขายอมทิ้งเทคนิคที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน แล้วหันไปพึ่งพาเครื่องจักรแทน มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากพอๆ กับการปีนขึ้นสวรรค์เลยทีเดียว
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าช่างฝีมือชั้นครูอย่างพ่อกัวเผิงจะยอมใช้เครื่องจักรมาดึงเส้นไผ่
เขาจึงพยายามคิดในแง่ดีว่าอาจจะมีการเข้าใจผิดกันก็ได้ เลยพากัวเผิงออกไปคุยเพื่อความกระจ่าง
แต่ยิ่งคุย เขาก็ยิ่งใจคอไม่ดี