บทที่ 190. ถึงชิงเสิน

บทที่ 190. ถึงชิงเสิน

เจียงหนานมองรอยยิ้มแป้นแล้นของซ่งเฟยเฟย ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

"ไอ้เด็กบ้า มาทำอะไรที่นี่ฮึ ไม่ไปทำงานรึไง"

ผู้โดยสารที่ต่อคิวรอรับกระเป๋าอยู่ด้านหลังเห็นคิวไม่ขยับสักที ก็เลยเอ่ยปากทักเบาๆ "ขอโทษนะครับ ขยับไปข้างหน้าหน่อยได้ไหมครับ ผมจะหยิบกระเป๋า"

เจียงหนานรีบกล่าวขอโทษ แล้วช่วยซ่งเฟยเฟยยกกระเป๋าหลบไปคุยกันด้านข้าง

ซ่งเฟยเฟยมาตัวเปล่า มีแค่กระเป๋าเป้ตุงๆ ใบเดียวสะพายอยู่ด้านหลัง

เขารวบเอากระเป๋าทั้งหมดของเจียงหนานไปถือไว้เอง แล้วก็ยิ้มแฉ่ง

"พี่ โชคดีนะที่เมื่อคืนผมดูไลฟ์พี่ ไม่งั้นก็คงไม่รู้ว่าวันนี้พี่จะไปชิงเสิน"

"คราวก่อนพี่รับปากผมแล้วนี่นา ว่าถ้าจะเดินทางไกลอีกจะชวนผมไปด้วย พี่ผิดคำพูดนี่"

ถึงน้ำเสียงจะแอบมีความน้อยใจปนอยู่ แต่วิธีการพูดกลับไม่ได้ดูเป็นการตัดพ้อเลยสักนิด