กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 170. นี่ไม่ใช่ชื่อฉันหรอก ฉันแค่ขอนั่งด้วยแป๊บนึง
ที่จริงเจียงหนานก็ไม่อยากรับชุดไว้หรอก หนึ่งคือเกรงใจ ไม่อยากให้คนอื่นต้องมาลำบาก สองคือเธอคิดว่ามันไม่เห็นจะจำเป็นตรงไหน
แต่ในเมื่ออุตส่าห์เอามาส่งให้ถึงที่ จะไม่ลงไปดูหน่อยก็คงไม่ได้
ห้องบรรยายอยู่ที่ห้องจัดเลี้ยงอเนกประสงค์ของโรงแรม เจียงหนานนั่งอยู่ค่อนไปทางข้างหน้า เธอพยายามเดินออกทางประตูด้านข้างอย่างเงียบๆ แต่คนที่นั่งอยู่ข้างหลังก็ต้องสังเกตเห็นอยู่ดี
พอเจียงหนานเดินออกไปปุ๊บ พวกสตรีมเมอร์สาวๆ ที่ตอนแรกนั่งสัปหงกอยู่ ก็เหมือนจะหูตาสว่างขึ้นมาทันที
พวกเธอที่แต่งหน้าแต่งตัวจัดเต็ม พากันเอามือป้องปากซุบซิบนินทา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน
"แหมมม ยัยเด็กเรียนก็มีแอบโดดเรียนกับเขาด้วยเหรอ เห็นนั่งจดเลกเชอร์ซะดิบดี ทำมาเป็นเด็กดีไปได้"