บทที่ 162. เงินลงทุนสมุนไพร

บทที่ 162. เงินลงทุนสมุนไพร

รถที่มารับเจียงหนานแล่นลับตาไปจนสุดทางแล้ว แต่ชาวบ้านไฉ่เสียพอก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สายตาทุกคู่เหม่อมองไปยังจุดสุดท้ายที่รถแล่นผ่าน

ดวงตาของทุกคนแดงก่ำ นี่คือคนที่ดีที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยพบเจอ เป็นคนดีที่พวกเขาจะจดจำไปตลอดชีวิต

ตลอดทางกลับบ้าน เจียงหนานเอาแต่นอนหลับ ร่างกายยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เรี่ยวแรงก็ยังไม่ค่อยมี

อู๋เจิ้งกังยืมรถตู้ของเพื่อน ขับพาเจียงลี่ลี่มารับพวกเจียงหนาน

ซ่งอันฉินก็ขอตามมาด้วย

ตอนแรกเจียงฉางจิ้นก็จะมาเหมือนกัน แต่รถมันแคบ คนนั่งเยอะจะเบียดกันเกินไป แถมที่บ้านก็ต้องมีคนเฝ้า สุดท้ายเขาก็เลยไม่ได้มา

เจียงหนานยังคงรู้สึกอ่อนเพลีย บวกกับเวลาที่ดึกมากแล้ว เธอจึงดูซึมๆ