กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 155. เป็นความสดชื่นของแสงอาทิตย์ยามเช้าและสายหมอกบริสุทธิ์
เจียงหนานถือไม้กันสั่นเดินลึกเข้าไปในไร่บลูเบอร์รี สองข้างทางขนาบไปด้วยต้นบลูเบอร์รีที่ปลูกอย่างหนาแน่น บนกิ่งก้านเต็มไปด้วยผลเบอร์รีดกสะพรั่ง แต่ละลูกกลมโตเต่งตึง
บนผลบลูเบอร์รีทุกลูกมีนวลสีขาวบางๆ เคลือบอยู่ สะท้อนแสงเป็นประกายละมุนละไม
กล้องของเจียงหนานค่อยๆ แพนผ่านไป ช่องคอมเมนต์ก็เริ่มคึกคักขึ้นมา
[แชท: ว้าว บลูเบอร์รีพวกนี้สวยจังเลย ทำไมรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกับแถวบ้านเราเลยแฮะ]
[แชท: สวยเกินไปแล้ว นี่มันตัวตึงความหน้าตาดีแห่งวงการบลูเบอร์รีชัดๆ ไม่ได้การละ ฉันต้องเอฟเพิ่มอีกสองกล่อง]
[แชท: ตัวมารดาจะเริ่มเลกเชอร์แล้ว ตื่นเต้นๆ รีบมานั่งที่เร็วเข้า]
เจียงหนานเด็ดบลูเบอร์รีอย่างระมัดระวังสองสามลูก วางไว้บนฝ่ามือ แล้วยื่นมาหน้ากล้องให้ทุกคนดู
"นักเรียนทุกคนคะ ลองดูบลูเบอร์รีในมือฉันนะคะ"