​บทที่ 93.ว่างๆ ก็แวะมาดูหนูไลฟ์ได้นะคะ

บทที่ 93.ว่างๆ ก็แวะมาดูหนูไลฟ์ได้นะคะ

ทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถไฟความเร็วสูง พุ่งผ่านสายตาไปอย่างรวดเร็ว เจียงหนานนั่งเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปไกล

เงาสะท้อนจางๆ บนกระจกหน้าต่างสองชั้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ดูอวบอิ่มขึ้นกว่าแต่ก่อนเล็กน้อย เธอเอื้อมมือไปหยิกแก้มตัวเองเบาๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกังวลอะไร

ก็แหม... เธอไม่ได้ขายสวย หรือเป็นสตรีมเมอร์สายบิวตี้ซะหน่อย จะอวบขึ้นนิดหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

พอลงจากรถไฟความเร็วสูง เจียงหนานก็หยุดยืนชั่งใจอยู่หน้าสถานี... จะนั่งรถไฟใต้ดิน หรือเรียกแท็กซี่ดีนะ?

ถ้าเป็นสมัยเรียนมหา'ลัย เธอคงไม่ต้องคิดให้ปวดสมองเลย ระหว่างค่าแท็กซี่ราคาเกือบๆ ร้อย กับค่าตั๋วรถไฟใต้ดินราคาไม่ถึงสิบหยวน ยังไงเธอก็ต้องเลือกอย่างหลังอยู่แล้ว

เจียงหนานกระตุกยิ้มมุมปาก... ตอนนี้สถานะทางการเงินของเธอ ก็ถือว่าลืมตาอ้าปากได้แล้ว การควักเงินจ่ายค่าแท็กซี่สักเกือบๆ ร้อยหยวน ก็คงไม่ทำให้ขนหน้าแข้งร่วงหรอกน่า

หาเงินมาได้ ก็ต้องใช้สิ จะมัวแต่เก็บงำไว้ทำไม

ภาพตัดมาที่... เจียงหนานกำลังถูกเบียดเสียด ยัดเยียดอยู่กลางขบวนรถไฟใต้ดิน ขยับตัวไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว สภาพตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับมันเทศที่ถูกจับมัดรวมกันเป็นกำๆ!

เธอได้แต่ถอนหายใจยาว... รถไฟใต้ดินเมืองซ่างจิงเนี่ย ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ก็ยังเบียดเป็นปลากระป๋องเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย!