​บทที่ 85.ดูท่าตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านคงจะจบเห่ซะแล้วล่ะ

บทที่ 85.ดูท่าตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านคงจะจบเห่ซะแล้วล่ะ

ขณะที่เจียงหนานกำลังเดินลากกระเป๋าเดินทางเข้าใกล้บริเวณบ้าน เธอก็ได้ยินเสียงพูดคุยหัวเราะดังแว่วออกมาจากในลานบ้าน

เธอยังไม่ทันจะก้าวเท้าเข้าไป ก็เหลือบไปเห็นคุณย่าหวังกำลังนั่งเลือกผักอยู่ที่หน้าประตูบ้านฝั่งตรงข้าม

พอคุณย่าหวังหันมาเห็นเจียงหนาน หล่อนก็ทำหน้าหงิกหน้างอ ลุกพรวดพราดเดินหนีเข้าบ้าน แล้วกระแทกประตูปิดดังปัง! ยิ่งเห็นเจียงหนานได้หน้าได้ตา มีชื่อเสียงโด่งดัง หล่อนก็ยิ่งรู้สึกขัดหูขัดตา หงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ในใจ

หล่อนรู้สึกว่าตัวเองนี่ช่างโชคร้ายซะเหลือเกิน ทำไมถึงต้องมาเจอคนอย่างเจียงหนานเกิดมาเป็นหนามยอกอกด้วยนะ

ตั้งแต่เด็กจนโต เจียงหนานก็มักจะเรียนเก่งกว่า โดดเด่นกว่า แย่งซีนหลานชายสุดที่รักของหล่อนไปซะหมด พอโตมาก็ยังเป็นแบบนี้อีก

ถ้าไม่มีเจียงหนานเข้ามาสอด งานรับซื้อข้าวโพดในหมู่บ้านคราวนี้ หลานชายของหล่อนก็คงจะได้หน้าได้ตา กอบโกยเงินทองและชื่อเสียงไปเต็มๆ แล้ว

แต่นังเด็กเจียงหนานนี่สิ ดันเอาข้าวโพดไปขายออนไลน์บ้าบออะไรนั่น แถมยังขายได้ตั้งชั่งละ 15 หยวนอีกต่างหาก!

ด้วยเหตุนี้ ป้าหลี่กับคุณน้าหวัง ที่เคยสนิทสนมกลมเกลียวกับหล่อน ก็พาลโกรธเคือง หาว่าหล่อนไปกดราคา ทำให้พวกหล่อนขาดทุนย่อยยับ ตอนนี้เลยพร้อมใจกันคว่ำบาตร เลิกคบหาสมาคมกับหล่อนไปแล้ว ทำให้หล่อนกลายเป็นหมาหัวเน่า โดดเดี่ยวอ้างว้าง จะหาใครมานั่งเม้าท์มอยนินทาชาวบ้านด้วยก็ไม่มีแล้ว