บทที่ 56.ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะหยุดคิดทบทวนดูก่อนเลยงั้นเหรอ?

บทที่ 56.ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะหยุดคิดทบทวนดูก่อนเลยงั้นเหรอ?

ภาพในห้องไลฟ์สด เจียงหนานวางถุง [เกาลัดออร์แกนิกแกะเปลือก] ไซส์บิ๊กเบิ้มลงบนโต๊ะ พร้อมกับส่งยิ้มหวาน

“ความจำของนักเรียนในห้องไลฟ์เรานี่เป็นเลิศจริงๆ ค่ะ ขอปรบมือรัวๆ ให้กับนักเรียน momo นักเรียนกะหล่ำปลีน้อย นักเรียนแก้มยุ้ยกลมดิ๊ก แล้วก็นักเรียนตุ๊กตาด้วยนะคะ”

“ถูกต้องแล้วค่า! ไอเทมเด็ดตัวใหม่ของเราในวันนี้ ก็คือ [เกาลัดออร์แกนิกแกะเปลือก] จากเขาเยี่ยนซาน ขนาดจุใจ 1 กิโลกรัม ถุงนี้นี่เองค่า!”

[แชท: กะหล่ำปลีน้อย: กรี๊ดดด! สตรีมเมอร์เอ่ยปากชมฉันด้วยอะ ปลื้มปริ่มสุดๆ ไปเลยค่าาา]

[แชท: แก้มยุ้ยกลมดิ๊ก: สตรีมเมอร์ขา ฉันตั้งตารอคอยน้องเกาลัดถุงนี้มาเนิ่นนานแล้วน้าาา]

[แชท: กระต่ายน้อยจอมเปิ่น: โหยยย! นิ้วล็อกพิมพ์ไม่ทันเขา ขาดไปแค่นิดเดียวเอง ไม่งั้นสตรีมเมอร์ก็ต้องเอ่ยชื่อชมฉันด้วยแล้วอะ!]

[แชท: เห็ดหลินจือน้อยmm: สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ ฉันก็จำได้แม่นเป๊ะเลยน้าว่าเป็นน้องเกาลัดออร์แกนิก ฉันเลิฟการกินเกาลัดเป็นชีวิตจิตใจเลยล่ะ!]

[แชท: แก๊งเหมียวสโลว์ไลฟ์: ใครจะไปจำไม่ได้ล่ะฮะ ฉันนี่ตั้งนาฬิกาปลุกรอเอฟเลยนะเนี่ย]

[แชท: momo214: ปกติฉันไม่ค่อยอินกับเกาลัดเท่าไหร่หรอกนะ แต่รอบนี้ฉันต้องเอฟให้ได้! ไอ้พวกของออกใหม่เนี่ย ฉันนกตลอด วันนี้แหละ ฉันจะกู้ศักดิ์ศรีนักเอฟตัวแม่กลับคืนมาให้ได้!]