เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 54.ต่อให้ช่วยได้แค่ครั้งเดียว ฉันก็จะช่วย
วันนี้ทุกคนต่างก็สูญเสียพลังงานกันไปมหาศาล คืนนี้เจียงหยวนหยวนกับเจียงลี่ลี่ก็เลยตกลงปลงใจค้างคืนที่บ้าน ไม่ได้เดินทางกลับไปพักที่หอพักพนักงาน
สามใบเถาแห่งบ้านเจียง นานๆ ทีจะได้มีโอกาสนอนเบียดเสียดเม้าท์มอยกันบนเตียงเดียวกันแบบนี้ ถึงแม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าจนแทบจะแหลกสลาย แต่สมองกลับแล่นฉิว ตื่นตัวกันสุดๆ
ทั้งสามคนตาปรือจะปิดแหล่มิปิดแหล่ แต่ก็ยังคงผลัดกันโยนบทสนทนาโต้ตอบกันไปมาอย่างออกรสออกชาติ
เจียงหนานง่วงจนตาแทบจะปิดอยู่รอมร่อ แถมคอก็แห้งผากจนเจ็บไปหมด เธอเลยรับบทเป็นผู้ฟังที่ดี ปล่อยให้พี่สาวทั้งสองจ้อกันไป
“หนานหนานเก่งสุดยอดไปเลยอะ เนรมิตยอดขายข้าวโพด 10,000 ชั่งจนหมดเกลี้ยงได้ภายในพริบตา”
“นั่นสิเนอะ หนานหนานของพวกเรานี่มันอัจฉริยะชัดๆ ต่อไปนี้คงไม่มีชาวบ้านหน้าไหนกล้าเอาเธอไปนินทาลับหลังอีกแล้วล่ะ”
“ก็มีแต่ยัยแก่หวังปากมอมนั่นแหละ ที่คอยปั่นหัวชาวบ้าน ปล่อยข่าวลือเสียๆ หายๆ เกี่ยวกับหนานหนาน ยัยแก่นี่มันตัวร้ายกาจชัดๆ นึกว่าตัวเองเป็นแม่มดใจร้ายในหนังสือนิทานหรือไงฮะ”
“ลี่ลี่... คุณป้าหวังก็ถือว่าเป็นญาติผู้ใหญ่ของพวกเรานะ การที่แกทำตัวไม่น่ารัก มันก็เป็นเรื่องของเวรกรรมของแก เราเป็นเด็กเป็นเล็ก ไม่ควรไปพูดจาล่วงเกิน หรือใช้ถ้อยคำรุนแรงด่าทอผู้ใหญ่นะจ๊ะ”