​บทที่ 27.ประทับยันต์ฝ่าเท้าแม่ลงบนก้นอันสูงส่งของเจียงหนานไปสองป้าบ

บทที่ 27.ประทับยันต์ฝ่าเท้าแม่ลงบนก้นอันสูงส่งของเจียงหนานไปสองป้าบ

“วันเดียว?” เจียงหยวนหยวนเบิกตาโตมองเจียงหนานด้วยความอึ้ง “ของเยอะแยะขนาดนี้ วันเดียวจะขายหมดได้ยังไง?”

ตั้งหลายลังเบ้อเริ่มเลยนะเนี่ย

เจียงหนานฉีกซองแอปเปิลอบกรอบ ยื่นไปจ่อปากเจียงหยวนหยวน “พี่ใหญ่ ลองชิมดูสิว่าอร่อยไหม”

เจียงหยวนหยวนหยิบแอปเปิลอบกรอบชิ้นหนึ่งเข้าปาก พอกัดเข้าไปก็ได้ยินเสียง 'กร้วม' ดังสนั่น ความกรอบฟินทะลุโสตประสาท ดวงตาของเธอเบิกกว้างเป็นประกายทันที

พอเคี้ยวไปอีกสองสามที เธอก็พยักหน้ารัวๆ “โห อร่อยอะ! กลิ่นแอปเปิลหอมเตะจมูกเลย ทั้งกรอบทั้งฟู อร่อยมากจริงๆ”

ซ่งอันฉินปกติไม่ชอบกินขนมขบเคี้ยว แต่พอได้ยินลูกสาวคนโตชมเปาะ ก็เลยหยิบมาชิมบ้างชิ้นหนึ่ง

“นี่คือแอปเปิลจริงๆ เหรอ?” ซ่งอันฉินพลิกแอปเปิลอบกรอบไปมาด้วยความประหลาดใจ แอปเปิลที่ไหนมันจะกรอบได้ขนาดนี้