​บทที่ 21.ไม่ใช่แค่โดนตกเพราะสินค้า แต่โดนตัวสตรีมเมอร์ตกด้วย

บทที่ 21.ไม่ใช่แค่โดนตกเพราะสินค้า แต่โดนตัวสตรีมเมอร์ตกด้วย

การที่มีคนหน้าใหม่แห่กันเข้ามาแถมยังพุ่งเป้าไปที่สินค้าตัวเดียวกันเป๊ะแบบนี้ มันต้องโดนใครป้ายยามาแน่ๆ

เจียงหนานก็เลยลองหยั่งเชิงถามดู เพื่อจะได้รู้ว่าใครคือผู้มีพระคุณที่ช่วยป้ายยาให้เธอ

[แชท: ชาอู่หลงพีช: วันนี้พี่พนักงานส่งพัสดุเอาสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายมาให้ชิมน่ะค่ะ รสชาติเข้มข้นอร่อยมากเลย]

[แชท: ยิ้มรับสายลมฤดูใบไม้ผลิ: ใช่ๆ พี่เขาใจป้ำมาก แกะให้พวกเราชิมเป็นถุงๆ เลย ฉันชิมไปตอนกลางวัน ตกกลางคืนก็ยังลืมรสชาติสตรอว์เบอร์รีไม่ลงเลยเนี่ย]

พอเจียงหนานเห็นคำว่า 'พนักงานส่งพัสดุ' ก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร

เธอมองกล้องแล้วส่งยิ้มหวาน “ต้องขอบคุณนักเรียนเสี่ยวหานด้วยนะคะที่ช่วยบอกต่อให้”

หานเจิ้งกังที่นั่งเฝ้าหน้าจออยู่ถึงกับหน้าแดงแปร๊ด

เขาแอบด่าตัวเองในใจว่าไม่เอาไหน แค่ดูเขาไลฟ์สดก็ยังหน้าแดงได้

เจียงหนานหันมาอธิบายกับกลุ่มนักเรียนใหม่