กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 08.นี่แหละที่เขาเรียกว่าบุญคุณต้องทดแทน
หวงเหวินฮั่นเห็นเฝิงเปียวเรียก ก็หันไปสั่งงานชายหนุ่มที่กำลังนั่งแพ็กของอยู่บนพื้น “เสี่ยวหาน วางมือแป๊บ จัดการส่งพัสดุให้น้องคนนี้ก่อน”
ชายหนุ่มรับคำ แล้วลุกขึ้นยืนจากกองพัสดุ ดูจากหน้าตาแล้วอายุยังน้อย ท่าทางยังดูอ่อนหัดอยู่เลย
หวงเหวินฮั่นเดินออกไป เฝิงเปียวก็ยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง ทั้งสองคนยืนสูบบุหรี่กันอยู่ริมถนน
หวงเหวินฮั่นถามด้วยความสงสัย “เปียว มีอะไรทำไมต้องเรียกฉันออกมาด้วยวะ ไม่เห็นเหรอว่ามีลูกค้าอยู่ในร้าน?”
ปกติเฝิงเปียวเป็นคนฉลาดแกมโกง รู้จักเอาตัวรอดเก่งเป็นที่หนึ่ง การที่เขาเรียกหวงเหวินฮั่นออกมาในจังหวะนี้ น่าจะมีจุดประสงค์อะไรแอบแฝงอยู่แน่ๆ
หวงเหวินฮั่นรู้ทัน จึงยอมเดินออกมา
เฝิงเปียวพ่นควันบุหรี่ออกมาพร้อมรอยยิ้ม “พี่หวง พี่ต้องขอบคุณฉันแล้วล่ะ”
หวงเหวินฮั่นยิ่งงงหนักเข้าไปอีก