กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 ร้านหนังสือสถาบันเกษตร
เจินปู้โซ่วและหลิวเจิงอยู่ในสภาพเสื้อผ้าขาดวิรุ่งรัง ใบหน้ามอมแมมและมีกลิ่นเหม็นโชยออกมาอย่างรุนแรง
จงเสี่ยวหยุนยกมือขึ้นปิดจมูก ร่างที่นั่งอยู่บนโซฟาเอนไปด้านหลังเล็กน้อย แต่กลิ่นเหม็นนั้นก็ยังคงพุ่งเข้าจมูกของเธออยู่ดี
หลังจากเปิดเส้นชีพจร ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเธอก็ไวขึ้นอย่างผิดปกติ หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงขนาดนี้
“เอ่อ... พวกเราขอรับอาหารและน้ำสำหรับสามวันนี้ก่อนได้ไหมครับ?”
เจินปู้โซ่วถามจงเสี่ยวหยุนด้วยความประหม่าพร้อมกับยื่นข้อเสนอของตน
“ได้แน่นอนค่ะ พวกคุณรอสักครู่นะคะ เจ้านายกำลังจะมา... จริงสิ คนและของที่ให้พวกคุณไปตามหาคราวที่แล้วเป็นอย่างไรบ้างคะ?”