เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ลูกธนูของเสิ่นซือเยว่
เหอเฉียงเห็นชายสองคนถือมีดพร้าท่าทางดุร้ายราวกับยักษ์มารกำลังตรงเข้ามาทางนี้ ความหวาดกลัวในใจก็ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป เขาโยนหน้าไม้ประกอบทิ้งแล้วหันหลังวิ่งหนีทันที
จงเสี่ยวหยุน ซูเจิน และเฉินโม่ที่อยู่บนป้อมยามเห็นเขาโยนหน้าไม้ประกอบทิ้ง ไฟแห่งความหวังที่เพิ่งจุดติดขึ้นมาเล็กน้อยก็ดับวูบลงทันที
“แค่นี้เนี่ยนะ มาเพื่อสร้างเรื่องตลกหรือไง!”
พวกคนร้ายใต้ป้อมยามหัวเราะร่า มีคนเข้ามาแทนที่ชายที่ถูกยิง หยิบเชือกขึ้นมาดึงดาบแมลงในมือซูเจินต่อ
ดาบแมลงในมือซูเจินไม่อาจยึดไว้ได้อีกต่อไป ถูกบ่วงเชือกคล้องเอาไป
ส่วนจงเสี่ยวหยุนที่อยู่อีกด้าน เท้าทั้งสองข้างแตะถึงขอบนอกของป้อมยามแล้ว มีโอกาสถูกคนข้างล่างลากลงไปได้ทุกเมื่อ
“เสี่ยวหยุน อดทนไว้ ฉันจะไปช่วยเธอ”